You’ve got friends

กิ๊กเริ่มต้นชีวิตที่นี่เข้าอาทิตย์ที่สองแล้วค่ะ ทุกอย่างเริ่มลงตัวเข้าที่เข้าทางแล้วค่ะ รู้ว่าต้องเดินทางยังไง อะไรอยู่ตรงไหนบ้าง วันๆ ต้องทำอะไร ต้องแต่งตัวอย่างไรให้อุ่น ดูแลตัวเองยังไง ตอนนี้ไม่ใช่ปัญหาแล้ว ไปไหนมาไหนคนเดียวได้ไม่เป็นปัญหาเลย

แต่สิ่งที่กิ๊กกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้คือ “ความอ้างว้าง” มันไม่ใช่ความเหงานะคะ แต่ความรู้สึกมันเหมือนอยู่ตัวคนเดียวมากกว่า

มาอยู่ที่นี่ทุกอย่างเหมือนเริ่มจากศูนย์ ไม่มีอะไรเลย ว่างๆ เปล่าๆ มีเพื่อนคนไทยที่นี่บ้าง มีทั้งคนที่มาเรียนอยู่นานแล้ว แต่เข้ามหาวิทยาลัยยังไม่ได้ มีคนที่มาใหม่ๆ เหมือนๆ กับกิ๊ก ทุกคนให้ความช่วยเหลือกันดี มีน้ำใจ น่ารัก แต่ส่วนมากอายุน้อยกว่ากิ๊ก ไม่รู้ว่ากิ๊กมาเรียนช้าไปหรือเปล่า

คงเคยได้ยินคำว่า “เคมีตรงกัน” มาบ้างใช่ไหมคะ กิ๊กมาอยู่ที่นี่ ยังไม่เจอใครที่มีเคมีตรงกันเลย ทำให้เหมือนอยู่ตัวคนเดียว

เมื่อวานใน twitter คุณ @HourAsia ทวีตไว้ว่า

“ในบางครั้งการที่เราอยู่ในที่ๆไม่ใช่ของเรา เราก็จะรู้สึกไม่อบอุ่นใจ

แต่ในบางเราแค่ต้องการเพื่อน แต่ก็คงอยู่ได้ไม่นานอยู่ดี”

มันใช่เลย เราไปไหนมาไหนด้วยได้ แต่เราก็ไม่มีความสุข ไม่อุ่นใจ และอยู่ได้ไม่นาน ก็เลยทำให้กิ๊กรู้สึกอ้างว้างในตอนนี้ อย่างที่บอกไม่ใช่ว่าเพื่อนที่นี่ไม่ดี เพียงแต่เราไม่คลิ๊กกัน มีเพื่อนคนนึง ที่ไปไหนมาไหนเป็นเพื่อนกิ๊กตั้งแต่วันที่สองที่กิ๊กมาถึง แต่คุยไปคุยมา…มันก็ไม่ใช่อยู่ดีแค่เกือบเท่านั้น กิ๊กเคยคิดว่า กิ๊กน่าจะพึ่งหรือขอความช่วยเหลือเค้าได้บ้าง แต่ในที่สุดแล้ว ไม่มีใครช่วยเหลือเราได้นอกจากตัวเราเอง รักตัวเองให้มากๆ เข้มแข็งไว้ดีที่สุดค่ะ

ตอนนี้บางอย่างก็มีปัญหา เรื่องบางเรื่องต้องการการตัดสินใจ เรื่องบางเรื่องถ้าไม่เข้าใจกันก็จะช่วยกันตัดสิ่นใจไม่ได้ มันยากตรงนี้ล่ะค่ะ

การมาอยู่ที่นี่มันเลยทำให้ยิ่งรู้สึกว่า การที่ได้คุยกับใครแล้วมี “เคมี” ที่ตรงกันมันเป็นเรื่องที่วิเศษมาก คิดถึงแก๊งค์ใจง่ายใน twitter และคิดถึงเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัย

ช่วงที่กิ๊กมาบอสตัน เพื่อนสนิทในกลุ่มคนหนึงกำลังจะแต่งงาน ซึ่งเป็นคนแรกในกลุ่มทุกคนตื่นแต้นกันมาก กิ๊กก็พลาดงานนี้ อย่างไม่ต้องสงสัย มันเป็นช่วงเวลาที่สำคัญมากจริงๆ และมันยิ่งทำให้กิ๊กคิดถึงเพื่อนมากขึ้น

แต่เรื่องบางเรื่อง มันก็เหนือการควบคุมของเราคงได้แต่ทำใจยอมรับมัน และสู้ต่อไป

ขอโทษนะคะที่วันนี้ Drama เยอะ และอาจต้องทำให้คนอ่าน หดหู่ไปบ้าง แต่อย่างน้อย ถ้าคนที่อ่านอยู่กำลังคิดจะมาเรียนต่อ คงได้แนวทางไปได้บ้างว่า ควรจะต้องเตรียมตัวอย่างไร

สู้ไปพร้อมๆ กับกิ๊กนะคะ และขอบคุณที่ติดตามค่ะ

6 responses to “You’ve got friends

  1. กิ๊กจ้า คอมเม้นท์นี้คงไม่มีอะไรมากนะ แค่อยากจะมาให้กำลังใจกิ๊ก โดยอยากจะบอกว่า ตอนที่โดยไปเมกานั้นคงไม่ค่อยลำบากเท่าไหร่เพราะโดยไปอยู่วัดไทย คนรู้จักที่นู่นก็ให้การต้อนรับดี…อยู่ไปๆลืมเรื่องคิดถึงบ้านไปเรย……แต่ตอนที่โดยไปเกาหลีนั้นมันต่างกันมากๆ ประเทศที่เราไม่คุ้น ต้องอยู่คนเดียว ทำอะไรคนเดียว ภาษาก็พูดไม่ได้….โดยเหงาสุดๆ อากาศก็หนาวเหน็บไปถึงกระดูก คิดถึงเมืองไทยมาก เครียดด้วย แต่ก็คิดไว้เสมอว่าโดยต้องการอะไร แล้วมาทำอะไรที่นี่ โดยอยากทำให้พ่อแม่ภาคภูมิใจบ้าง หลังจากที่ทำให้ท่านผิดหวังมามากตอนเรียนมหาลัย…โดยพยายามเข้มแข็ง…เรื่องเคมีตรงกันนั้น โดยก็เชื่อว่าถ้ามาสารถหาเพื่อนแบบนั้นได้ก็คงดีไม่น้อย แต่ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะกับเพื่อนที่ไม่ได้พูดภาษาเดียวกับพ่อแม่เรา…..แต่แล้วโดยก็ได้พบนะ เป็นคนอินโด…โดยได้รู้จักคนนี้ก็เพราะการแนะนำต่อๆกันไป เหมือนSocial network ยังงัยหยั่งงั้นเรย….ฉะนั้นโดยจึงอยากบอกกิ๊กว่า เราก็รู้จักคนเยอะๆไปก่อน บางครั้งก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมีเคมีตรงกัน…เพราะเคมีบางอย่างที่ไม่เหมือนกันนั้น บางทีเวลามันผสมกัน ก็ได้อะไรใหม่ๆที่มันทั้งเจ๋งและลงตัว จิงมั๊ย….สุดท้ายโดยเชื่อว่ากิ๊กเองก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว…กิ๊กรู้ทุกอย่างอยู่แล้วแหละที่โดยพูดหน่ะ แต่แค่อยากให้กิ๊กรู้ไว้เฉยว่า กิ๊กยังมีโดย และเพื่อนๆที่นี่เสมอ และทุกคนก็เป็นกำลังใจให้กิ๊กนะจ๊ะ……สู้ๆ KiKi_KiK ^___^

    • ขอบคุณนะจ๊ะโดย…กิ๊กก็พยายามรู้จักคนอยู่ไปเรื่อยๆ นะ โดยที่หวังว่าจะเจอคนที่คุยกันรู้เรื่องน่ะ แต่ก็เข้าใจเรื่องเคมีน่ะ ว่าไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน เพียงแต่ตอนนี้มันต่างกันมาก…จนเข้าไม่ถึงมากกว่าน่ะ แต่ก็พยายามอยู่นะ ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างกันจ๊ะ

  2. มาติดตามชีวิตกิ๊กด้วยอีกคนจ้ะ

    สู้ๆ อดทนๆ ไว้นะ ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ

  3. กิ๊ก เราเข้าใจกิ๊กนะ แต่เวลาจะทำให้ดีขึ้น รอสักพักทุกอย่างจะดีขึ้น (กูไม่ได้มาปลอบเรื่องความรักนะ หมายถึงเพื่อนว่ะ)

    เราก็เป็นนะ คิดอยู่บ่อย ๆ ทำไมเพื่อนที่นี่ไม่เหมือนที่ไทย บลา บลา บลา..มากมาย

    เราอยู่ไต้หวันก็เพือนเยอะจริงนะ แต่ยังคิดถึงเพื่อน ๆ มธ.อยู่ตลอดแหละ การที่จะหาเคมีตรงกันมันยากจริง ๆ ว่ะ อย่าคิดมาก มองในแง่ดี อย่างน้อยเรายังมีเพื่อนที่ไทย ถึงที่นั่นจะมีปัญหาหนักหนายังไง แต่คนที่นี่ก็ยังอยู่ อยู่ที่เดิน

    สู้ๆ เพื่อน

  4. พอดีผ่านมา บังเอิญอยู่บล็อกเดียวกันค่ะ ถ้าว่างก็แวะไปเที่ยวบล็อกพี่บ้างก็ได้นะคะ อาจจะทำให้รู้สึกดีไปอีกแบบจ๊ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s