เรื่องซักผ้า เรื่องง่ายๆ แต่รายละเอียดเยอะ

สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทุกกำลังใจที่ให้มา และขอขอบคุณแรงสนับสนุนที่มีมาด้วยนะคะ ซึ้งใจมากๆ กิ๊กรู้สึกดีสุดๆ เลยค่ะ ถ้ามีอะไรติชมหรือซักถาม ทิ้งคอมเม้นท์ไว้ได้เลยนะคะ กิ๊กจะรีบตอบกลับค่ะ

จากตอนก่อนที่กิ๊กได้เล่าเรื่องเพื่อนเอาไว้ กิ๊กขอมารายงานความคืบหน้าก่อนนะคะ ตอนนี้โรงเรียนกิ๊กเปิดเทอมแล้ว อะไรๆ ก็เกือบจะเข้าที่เข้าทางทุกอย่าง เพื่อนก็ได้เจอทั้งคนไทย ทั้งชาวต่างชาติ มีทั้งเกาหลี ญี่ปุ่น คาซักสถาน ซาอุฯ ตุรกี ไต้หวัน เวเนซุเอลา จีน เป็นต้น ฟังกันรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เพราะแต่ละประเทศก็รุนแรงต่างกันไป แล้วแต่ว่าภาษาแม่ (Native Language) ของเค้าด้วย แต่ละคนที่เจอ ก็ต่างนิสัยกันไปค่ะ ก็คงต้องค่อยๆ เรียนรู้ ช่วยเหลือกันเท่าที่จะได้ทำ ก็ทุกคนมาจากบ้านเกิดตัวเองกันหมด คงมีเพื่อนที่จะช่วยคลายความคิดถึงบ้านได้บ้าง

ส่วนตัวกิ๊ก ตอนนี้รู้สึกว่าคงไม่มีใครได้ดั่งใจเราทุกอย่าง เราเองต่างหากที่ต้องคอยดูทุกขณะจิตของตัวเอง (โอ้ววว ใช้ศัพท์สูงได้อีก) อย่าลืมว่า เรามาที่นี่ เพื่ออะไร มีจุดมุ่งหมายในการมาอย่างไร เงินต้องใช้จ่ายไปเท่าไร เพื่ออะไร และคอยควบคุมตัวเองให้ดีที่สุด รวมทั้ง คอยให้ความช่วยเหลือคนอื่นเท่าที่เราทำได้ แค่นี้ก็น่าจะพออยู่ได้อย่างไม่ต้องเครียดมาก ตอนนี้กิ๊กเริ่มปรับตัวได้แล้วค่ะ ขอบคุณทุกๆ แรงใจค่ะ ^__^

มาเข้าเรื่องวันนี้กันบ้างดีกว่าค่ะ คนที่มาที่นี่ ไม่ว่าจะมาเพื่อเรียน หรือทำงาน หรือหาประสบการณ์หรืออะไรก็แล้วแต่ เราจะต้องดูแลตัวของเราให้ดีที่สุด ของใช้ อาหาร การเรียน ที่พัก และหนึ่งในเรื่องสำคัญอันดับต้นๆ นั่นคือ เรื่องเครื่องแต่งกายค่ะ

เสื้อผ้า พอถึงเวลาก็ต้องซัก หลายคนอาจจะมองว่า เอ้ย…เรื่องซักผ้าเรื่องเล็ก เอามาเขียนทำไม กิ๊กขอบอกไว้ก่อนว่า กิ๊กทำบล็อคนี้ขึ้นมา นอกจากจะไว้เป็นบันทึกความทรงจำแล้ว จะเอาไว้เพื่อจะได้เป็นประโยชน์แก่คนอื่นๆ ที่จะมาเรียนต่อ หรือใช้ชีวิตที่นี่ด้วย ตั้งแต่อยู่ที่นี่มาเจอเพื่อนๆ หลายๆ คนไม่เคยซักผ้าเองมาก่อน หรืออาจจะไม่เคยใช้เครื่องซักผ้าแบบนี้ หรืออาจจะลืมวิชา กพอ. (การงานพื้นฐานอาชีพ) กันไปบ้างแล้ว นอกจากนั้น ยังมีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ควรทราบไว้ด้วยนะคะ

1. ก่อนซักผ้า จะต้องแยกผ้าสีและผ้าขาว ออกจากกันก่อนนะคะ ไม่ควรซักรวมกัน แม้ว่าเสื้อผ้าคุณแพงแค่ไหน กางเกงยีนส์ตัวละกี่พัน สีก็อาจตกใส่เสื้อผ้าตัวอื่นๆ ได้ สำหรับกางเกงยีนส์ อาจจะกลับด้านในออกมาซักก็ได้นะคะ เสื้อผ้าทุกตัวคลี่ออกมาให้หมดนะคะ อย่าให้เป็นก้อน เพราะเครื่องจะซักไม่สะอาด ตอนปั่นก็อาจไม่แห้งได้

2. เพื่อถนอมผ้า ควรจะมี Laundry Bag ใส่เสื้อผ้าไว้ด้วย และอย่าลืมปิดถุงให้สนิทนะคะ ถุงใหญ่มีขายที่อเมริกาค่ะ แต่ถ้าซื้อจากเมืองไทยยังไงก็ถูกกว่า

สำหรับคุณๆ ผู้หญิงทั้งหลาย อาจจะลำบากนิดนึงตอนซักเครื่องในนะคะ เนื่องจากว่า ตะขอมักไปเกี่ยว Laundry Bag เป็นประจำ พันกันตลอด แนะนำให้ซื้อ Laundry Bag สำหรับใส่เครื่องในมาจากเมืองไทยค่ะ แถมยังช่วยไม่ใส่เครื่องในพังได้อีกต่างหากนะคะ (ที่อเมริกาไม่มีค่ะ)

3.พอใส่ผ้าเข้าตู้แล้ว ทีนี้ ต้องมาดูที่เครื่องซักผ้าด้วยว่า เค้าระบุว่าต้องเป็น แบบ High Efficiency หรือไม่นะคะ สังเกตได้จากสัญลักษณ์ที่วงกลมไว้ด้านล่างนี้ค่ะ เวลาซื้อน้ำยาซักผ้าก็ควรจะใช้ตามนั้นนะคะ ส่วนเวลาเปิดช่องใส่น้ำยาซักผ้า ก็ต้องสไลด์ไปทางขวาหน่อยตามที่เค้าเขียนไว้ เป็นภาษาอังกฤษ กิ๊กทำลูกศรไว้ให้ดูด้วยค่ะ

น้ำยาซักผ้าก็มีหลายแบบนะคะ ทั้งแบบไม่มีน้ำยาปรับผ้านุ่มและแบบไม่มีก็ลองเลือกตามที่ชอบนะคะ

4. เรามาใส่น้ำยาปรับผ้านุ่มกันค่ะ ช่องหลักๆ ก็คือช่องขวาสุด ช่องตรงกลางคือช่องใส่น้ำยาฟอกผ้า หรือน้ำยาซักผ้าขาวทำนองนั้นอ่ะค่ะ ส่วนช่องขวาสุดคือช่องใส่น้ำยาปรับผ้านุ่ม ใส่แค่น้ำยาซักผ้าก็พอค่ะ ประมาณ 3/4 ของฝาค่ะ

5. จบกระบวนการเตรียมเครื่อง ทีนี้ต้องมาจ่ายเงินก่อนซักนะคะ โดยทั่วไปราคาจะตกอยู่ที่ประมาณ 1 เหรียญ 50 เซนต์ แต่ของที่บ้านกิ๊ก แค่ 1 เหรียญค่ะ นอกจากจะต้องเตรียมน้ำยาซักผ้า ต่างๆ แล้ว อย่าลืมเตรียมเหรียญไปด้วยนะคะ ของที่บ้านกิ๊กใช้เหรียญ 25 เซนต์ 4 เหรียญ (เหรียญ 25 เซนต์ของที่นี่ เค้าเรียนว่า quarter ค่ะ) ไม่มีเหรียญซักผ้าไม่ได้นะคะ ^^

6. มาดูเรื่องการตั้งอุณหภูมิน้ำกันบ้างค่ะ เสื้อผ้าที่นี่หดกันง่ายดาย ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเป็นนโยบายให้คนลดความอ้วนโดยไม่ต้องซื้อเสื้อผ้าใหม่หรือเปล่า (แต่ก็ชักไม่แน่ใจว่า มันหดหรือว่ากิ๊กอ้วนขึ้น ฮา) แต่ก็แนะนำให้ซักผ้าด้วยน้ำเย็นดีกว่านะคะ ป้องกันผ้าหด >_<

ปรับปุ่มใช้น้ำเย็นนะคะ บิดไปทางซ้ายนิดนึง เสร็จแล้วกดปุ่มตรงกลางข้างไว้หน่อย แล้วปล่อยเครื่องจะเริ่มทำงานค่ะ

เครื่องจะใช้เวลาประมาณ 40 – 50 นาทีนะคะ ตามปริมาณของเสื้อผ้า

เมื่อซักผ้าเสร็จแล้ว เรามาอบผ้ากันต่อเลยค่ะ ^__^

ที่นี่ อากาศหนาวเกือบทั้งปีจะร้อนอยู่ประมาณ 3 เดือน ดังนั้น เค้าไม่ค่อยตากผ้ากันค่ะ จะอบกันอย่างเดียวเลย ข้อดีคือ ไม่ต้องรีดผ้าเนื่องจากความร้อนของเครื่องอบผ้าจะทำให้ผ้าเรียบอยู่แล้ว (แต่พอเอาออกจากเครื่องต้องรีบพับเลยนะคะ ไม่งั้นมันจะยับได้) แต่ข้อเสียคือเสื้อผ้า หด (หดจริงๆ ค่ะ กิ๊กยังไม่ได้อ้วนขึ้นขนาดนั้น :P)

อีกอย่างคือ ถ้าเราไปใช้บริการตามเครื่องซักผ้าสาธารณะนี่ อาจมีเรื่องกังวลอยู่บ้่าง โดยเฉพาะคุณผู้หญิง เพราะฝรั่งบางคน เอารองเท้าเข้าไปปั่นในเครื่องซักผ้า และอบผ้า ซึ่งเราไว้ซักเครื่องในของเราด้วย บางคนที่กังวลก็อาจจะซักมือเองก็ได้นะคะ แต่อาจจะแห้งยากหน่อย รวมทั้งอาจไม่มีที่ตาก ถ้าเป็นไปได้ แนะนำให้ตากไว้ที่ Heater หรือ ใกล้ Heater ให้มากที่สุดค่ะ

วิธีการใช้เครื่องอบผ้านะคะ

1. นำเสื้อผ้าออกจากเครื่องซักผ้า แล้วใส่เครื่องอบผ้าได้เลยค่ะ ถ้ามีผ้าที่แห้งยากก็แนะนำให้เอาออกจากจาก Laundry Bag จะดีกว่าค่ะ ถ้าเป็นร้านทั่วไปราคาจะอยู่ที่ประมาณครั้งละ 1 – 1.5 เหรียญ ที่สำคัญอย่าลืมเหรียญนะคะของที่บ้านกิ๊ก ใช้ฟรีค่ะ ^^

2. ที่นี่เค้าจะมีแผ่นที่เรียกว่า Dryer Sheet อยู่ด้วยลักษณะเหมือนกระดาษทิชชู่เปียกค่ะ ช่วยปรับผ้านุ่ม ให้ผ้าหอม ลดไฟฟ้าสถิตย์ แถมยังช่วยให้ผ้าเรียบขึ้นด้วย มีหลายรส เอ้ย หลายกลิ่นให้เลือกค่ะ

วางไว้บนเสื้อผ้าที่ต้องการอบแห้งนะคะ หรือใส่ในถุง Laundry Bag ก็ได้ค่ะ ซัก 1-2 แผ่น

3. ทีนี้มาตั้งเวลา ตั้งอุณหภูมิกันค่ะ ก็อย่างที่บอกว่าอย่าให้ร้อนมาเพราะเสื้อผ้าเรา อาจกลายเป็นเสื้อผ้าตุ๊กตาบลายธ์ได้ อุณหภูมิตั้งไว้ที่ Low ซึ่งใช้เวลาประมาณ 70 นาทีค่ะ

พอตั้งเสร็จแล้ว กดปุ่มสตาร์ทให้เครื่องทำงานได้เลยค่ะ

เสร็จแล้วค่ะ การซักผ้าของกิ๊กที่ได้จากการหาประสบการณ์ที่นี่ ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ หากมีอะไรผิดพลาดต้องขอโทษไว้ด้วยนะคะ

ขอบคุณทุกกำลังใจและการติดตามค่ะ

2 responses to “เรื่องซักผ้า เรื่องง่ายๆ แต่รายละเอียดเยอะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s